Wat is MS ?

    • Hoe kan je MS omschrijven ?

      Multiple Sclerose (MS) is een aandoening van het centrale zenuwstelsel : de hersenen en het ruggenmerg.   
      De hersenen en het ruggenmerg zijn te vergelijken met een telefooncentrale.
    • Via de zenuwen gaan er allerlei berichten in en uit. 
      Dat werkt ongeveer als volgt: in uw hersenen komen voortdurend allerlei signalen binnen, u stoot bijvoorbeeld uw voet en voelt pijn. In het centrale zenuwstelsel wordt deze informatie verwerkt en worden er signalen teruggestuurd. 
      Die gaan in dit voorbeeld dan naar uw voet, waarop u als reactie op de pijn uw voet terugtrekt. Dat gaat allemaal razendsnel, u bent zich daar niet van bewust. 
      Die signalen lopen in het centrale zenuwstelsel langs bepaalde zenuwbanen. Deze zitten in een soort isolatiemateriaal, de myelineschede. 
      Bij MS ontstaan ontstekingen in de myelineschede. Daardoor kan de zenuwbaan het bericht niet goed overbrengen; dat uit zich in klachten.   
      Die klachten worden vaak weer minder als de ontsteking voorbij is. Maar er blijft een klein litteken achter en dat kan nog storingen teweegbrengen.
    • Wat zijn de oorzaken van MS ?

      De oorzaken zijn niet bekend. Er wordt aan verschillende mogelijkheden gedacht:

      • Virusinfectie 
        Een virus (een ziekteverwekker) dat alleen in een gematigd klimaat voorkomt, zou de oorzaak kunnen zijn. Hoe warmer het land, hoe minder het schijnt voor te komen. 
      • Voeding en hygiëne
        MS lijkt vooral voor te komen in hoog ontwikkelde landen. Daar hebben mensen ook bepaalde hygiënische voorzieningen en eten ze bepaald voedsel. Het zou dus kunnen dat die omstandigheden ook een rol spelen bij MS. 
         
      • Erfelijkheid
        MS is niet erfelijk. Toch komt het wat vaker voor in de naaste familie van mensen met MS. Het kan dus zijn dat erfelijke factoren een kleine rol spelen. 
         
      • Auto-immuunziekte
        Het lichaam heeft een afweersysteem dat stoffen te lijf gaat die ziekten kunnen veroorzaken, bijvoorbeeld bacteriën of virussen. Het komt voor dat een afweersysteem stoffen van het eigen lichaam aanvalt en afbreekt. Dit wordt een overgevoeligheidsziekte of auto-immuunziekte genoemd. MS lijkt zo’n ziekte omdat het lichaam de myelineschede aantast.
      • Combinatie
        Het kan ook zijn dat Multiple Sclerose door een combinatie van deze mogelijkheden wordt veroorzaakt.
  • Wie krijgt MS ?

    De meeste mensen die Multiple Sclerose krijgen zijn tussen de 25 en 45 jaar oud. Sommige mensen krijgen reeds vroeger hun diagnose, anderen later. 
      
    Blanke mensen krijgen blijkbaar vaker MS dan gekleurde, vrouwen vaker dan mannen: van elke vijf mensen met MS zijn er drie vrouwen. 
      
    Men heeft lang gedacht dat MS meer voorkomt in landen met een gematigd, koel klimaat dan in warmere landen. 
    Zo dacht men dat er in België minder mensen met MS zouden zijn dan in Zweden, maar weer meer dan in Italië. 
    De internationale federatie van MS-verenigingen heeft een atlas uitgebracht, met de verspreiding van MS in de wereld
  • Hoe wordt de diagnose gesteld? Mensen moeten soms heel lang wachten voordat duidelijk wordt dat MS de oorzaak is van hun klachten. 
      
    Er zijn geen twee personen met MS met hetzelfde klachtenpatroon. 
    Dit maakt het voor de arts uiterst moeilijk om de diagnose te stellen. 
      
    Daarbij komt nog dat dezelfde klachten ook door andere ziekten kunnen veroorzaakt worden. 
    De tests die voorhanden zijn om MS vast te stellen zijn dan ook weer niet van die aard om ze onmiddellijk toe te passen. 
    Dit alles bij elkaar kan het stellen van de diagnose tot een slepend proces maken. 
      
    Om de diagnose te stellen wordt vooral gebruik gemaakt van vier technieken:

    • De lumbaalpunctie:
      Een lange naald wordt ingebracht in de ruimte onder het ruggemerg om een kleine hoeveelheid hersen- en ruggemergvocht af te nemen. Dit vocht wordt onderzocht op afwijkingen
    • De MRI-scan:
      Dit is een scanner die gebruik maakt van een sterk magneetveld en radiogolven, die verschillende mogelijkheden biedt om de hersenen te onderzoeken. 
       
    • Geëvoceerde potentialen:
      De geleiding van impulsen door specifieke zenuwbanen wordt gemeten. Er worden electroden op de huid aangebracht. Na het toedienen van elektrische prikkels, wordt het resultaat gemeten. De vorm en het tijdstip van het antwoord geven belangrijke informatie. 
       
    • Bloedonderzoek:
      Het bloed wordt uitgebreid onderzocht op tekens van ontstekingen.

     

  • Hoe kan MS behandeld worden ?

MS komt in sterk verschillende vormen voor. Daarbij is elke persoon uniek. Er bestaat dus geen standaardbehandeling voor MS. Sommige klachten kan u zelf in de hand houden, andere moeten worden behandeld met de hulp van medicijnen.Overleg met uw arts wat voor u het beste is.

Voor elke behandeling geldt: Win informatie in, ook over de behandelaars, bepaal zelf of deze behandeling bij u past, of u er vertrouwen in heeft en ga pas dan akkoord.

De behandeling kan onderverdeeld worden in 4 groepen:

  1. Behandeling van een aanval.(acuut)
  2. Voorkomen van aanvallen.(preventie)
  3. Behandelen van symptomen.(symptomen)
  4. Alternatieve behandelingen.(Alternatief)

Bespreking hiervan vindt u onder de medische info. Er bestaat op dit ogenblik geen medicatie om beschadigde zenuwcellen te herstellen of m.a.w. om de ziekte te genezen. 
  
Een aantal algemene leefregels kunnen helpen om de symptomen af te remmen, ook psychologische begeleiding kan belangrijk zijn evenals een aantal paramedische disciplines.

  • Wat zijn klachten bij MS ? De klachten zijn heel erg verschillend. 
      
    Voor alle duidelijkheid: omdat hier een reeks mogelijke klachten opgesomd zijn, wil dit niet zeggen dat u van allemaal last van zal krijgen! 
    We noemen hier alleen klachten die vrij vaak voorkomen. Tussen haakjes staan voorbeelden van verschijnselen.  

    • de ogen (slecht zien of minder contrast)
    • vermoeidheid (snel moe, moe zonder duidelijke aanleiding)
    • de spieren (stijfheid of zwakte)
    • het gevoel (‘dove’ plekken of tintelingen)
    • stuurloosheid van bewegingen
    • het plassen (slecht te controleren)
    • de stoelgang (verstopping)
    • seksuele storingen (minder of ander gevoel)
    • depressies
    • geheugenstoornissen
    • de spraak (moeilijk te verstaan)

    Voor informatie verwijzen we u naar uw huisarts of neuroloog. Ook in de publicaties van de MS-Liga worden de verschillende klachten uitgebreid behandeld.

  • Hoe moet het verder ? Voor sommigen is de diagnose MS een opluchting: eindelijk weten wat er aan de hand is. In de meeste gevallen komt daar vroeg of laat wel schrik of paniek bij. Dat is logisch. 
    Tussen de 25 en 45 jaar is, worden plannen gemaakt, heeft iemand een opleiding afgerond, heeft zijn carriere een nieuwe wending genomen, wil iemand een gezin stichten, enzovoort. 
    Dit komt allemaal in een totaal ander daglicht te staan. Mensen gaan twijfelen aan de toekomst, bestaande zekerheden lijken weg te vallen. Hoe moet het in vredesnaam verder? Die onzekerheid kan tot noodsituaties leiden. Allerlei gevoelens kunnen daarbij opkomen: verbijstering over dit lot, angst voor de toekomst, verdriet om het verlies van gezondheid, eenzaamheid en teruggetrokkenheid, depressies, woede – het kan van alles zijn. 
      
    Iedereen heeft zijn eigen manier om hiermee om te gaan. Je komt hier niet ‘vanzelf’ uit. Op zekere ogenblikken zal je ook anderen nodig hebben, al kan dit in het begin zeer moeilijk zijn. 
      
    Er over praten kan opluchten, anderen kunnen een werkelijke steun zijn, zonder dat je je afhankelijk mag gaan voelen. 
    Voor anderen kan hun levensbeschouwing een houvast betekenen. 
    Contact met lotgenoten kan het vertrouwen in de toekomst helpen herstellen. 
    Je kan aankloppen bij patiëntenverenigingen die allerlei activiteiten en bijeenkomsten organiseren. 
    Heb geen angst voor professionele hulp: een maatschappelijk assistent of een psycholoog kunnen wel degelijk hulp en steun bieden. 
      
    Sommige mensen besluiten om niet bij de pakken te gaan zitten en de hoop niet op te geven. Een positieve kijk op wat je (nog) allemaal kan, geeft je meer levensmoed dan het piekeren over wat je niet meer kan. Zij proberen te vechten voor een menswaardig bestaan en niet zozeer tegen MS – al is dat niet altijd eenvoudig.
  • Wat betekent MS voor de patner ?

    Ook de partner, de kinderen, de familie, de vrienden moeten dit nieuws verwerken.MS krijg je niet alleen, ook iedereen die contact heeft met de persoon met MS heeft hier mee te maken. 
      
    Ook voor hen kost dit tijd, ook zij moeten deze nieuwe feiten onder ogen zien. 
    Dit kan problemen geven, de partner kan zich heel triest voelen op het ogenblik dat de persoon met MS behoefte heeft aan een opbeurend gesprek. 
      
    Mekaar op de hoogte houden van uw gevoelens is een grote stap naar mekaar toe, als u uw zorgen, maar ook uw vertrouwen, kunt delen. 
    Een ander kan nooit uw probleem oplossen, maar kan wel luisteren en begrip tonen. 
      
    Wie de ruimte krijgt om lucht te geven aan zijn/haar gevoelens,kan er vaak beter tegen, gewoon omdat er iemand naar hem/haar luistert. 
      
    Als u uw gevoelens niet wil of kan uitspreken tegen degene die MS heeft, kan u misschien bij een ander terecht die een gewillig oor voor u heeft. Ook daar hebben patiëntenorganisaties mogelijkheden voor, bijvoorbeeld: gespreksgroepen voor partners.